Η άγνοια της Ιστορίας, συνεπάγεται διεύρυνση σούφρας

Η άγνοια της Ιστορίας, συνεπάγεται διεύρυνση σούφρας

Όταν λέμε ΟΧΙ εννοούμε ΟΧΙ

Λένε πως όταν δεν διδάσκεσαι από τα λάθη του παρελθόντος, είσαι καταδικασμένος να κάνεις τα ίδια ακριβώς λάθη που έκαναν οι παλιότεροι και να πάθεις ακριβώς αυτά που έπαθαν κι οι παλιότεροι. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη, που επαναλαμβάνεται συνέχεια, είναι η κατάθεση των όπλων.
Όπως, επανειλημμένα, μας έχει διδάξει η Ιστορία, όλοι όσοι παρέδωσαν τα όπλα τους μετά από μια μάχη, ανεξάρτητα αν είχαν κερδίσει ή χάσει, το μόνο που πήραν σαν αντάλλαγμα ήταν η διεύρυνση της σούφρας τους (sic). Τα παραδείγματα είναι πολλά και όχι δεν θα σας μιλήσω για την Βάρκιζα, εξάλλου παίζει πολύ αυτές τις μέρες και όλοι έχουν μια κάποια γνώση επί του θέματος.

Αντίθετα θα σας ταξιδέψω σε ένα μέρος μακρινό, στο νησί που οι Γάλλοι αποικιοκράτες ονόμαζαν Άγιο Δομίνικο, την Αϊτή όπως την ξέρουμε σήμερα.
Λ.Σταυριανού, ιστορία του ανθρωπίνου γένουςΤο κείμενο που ακολουθεί είναι παρμένο από το σχολικό εγχειρίδιο “Ιστορία του Ανθρωπίνου Γένους” του Λ. Στραυριανού, (ίσως το σημαντικότερο σχολικό βιβλίο ιστορίας που υπήρξε ποτέ) και διδάχτηκε κάποτε, στα τέλη του ’80, σε μερικές γενιές μαθητών, μετά ήρθε ο Μητσοτάκης και το αντικατέστησε με ακόμα μια Αρχαία Ιστορία. Στο απόσπασμα που ακολουθεί περιγράφεται, με λίγα αλλά περιεκτικά λόγια, ο απελευθερωτικός αγώνας των σκλάβων.

Ο πρώτος και μοναδικός πετυχημένος αγώνας για ανεξαρτησία, κατά τον 19ο αιώνα ήταν αυτός των μαύρων δούλων στο Γαλλικό νησί παραγωγής ζάχαρης του Αγίου Δομίνικου, την σημερινή Αϊτή. Αρχηγός τους ήταν ο σπουδαίος Τουσέν Λουβερτύρ ( Toussaint l’ Ouvertoure) που ξεχωρίζει ως ένας μεγάλος επαναστάτης ηγέτης της σύγχρονης εποχής, όπως ο Σπάρτακος στην αρχαία εποχή. Η εξέγερση άρχισε στη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, όταν η Εθνοσυνέλευση στο Παρίσι ψήφισε ένα νόμο το Φεβρουάριο του 1794 που καταργούσε τη δουλεία σε όλες τις Γαλλικές αποικίες. Ο Τουσέν πήρε το νόμο αυτό στα σοβαρά και οργάνωσε τους δούλους των φυτειών της αποικίας αυτής σε ένα επαναστατικό στρατό. Οι μαύροι στρατιώτες βάδισαν στη μάχη τραγουδώντας τη “Μασσαλιώτιδα” και έτσι κατά το 1800 έλεγχαν όλο το νησί.

Όταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης ανέλαβε την εξουσία στη Γαλλία, αρνήθηκε να δεχτεί την ανεξαρτησία του Αγίου Δομίνικου. Έστειλε στρατό για να επανακτήσει το νησί, αλλά οι οπαδοί του Τουσέν αντιστάθηκαν με επιτυχία και σταμάτησαν τους Γάλλους. Σε αυτή τη στιγμή ο Τουσέν έκανε το σφάλμα να διαλύσει το στρατό του δεχόμενος μια Γαλλική εγγύηση για την ανεξαρτησία του νησιού και την ελευθερία των πρώην δούλων. Αλλά οι Γάλλοι δεν κράτησαν την υπόσχεσή τους. Αιχμαλώτισαν τον Τουσέν και τον έστειλαν στη Γαλλία, όπου και πέθανε στη φυλακή.

Οι μαύροι του Αγίου Δομίνικου, με επικεφαλής νέους ηγέτες, ξαναπήραν τα όπλα. Οι στρατοί του Ναπολέοντα καταπονήθηκαν από τις απώλειες στις μάχες κι από τον κίτρινο πυρετό. Το Νοέμβριο του 1803 οι λίγοι επιζώντες Γάλλοι στρατιώτες επέστρεψαν στην πατρίδα τους. Τελικά και μετά από δεκατρία χρόνια αγώνα, ο Άγιος Δομίνικος ανήκε πια στους Μαύρους. Την Πρωτοχρονιά του 1804, εγκατέλειψαν το Γαλλικό όνομα του νησιού τους και του έδωσαν το όνομα Αϊτή, που είναι Ινδική λέξη και σημαίνει βουνό. Αυτή παραμένει μέχρι και σήμερα η ονομασία του νησιού.

Ο αγώνας της Αϊτής για ανεξαρτησία, μας προσφέρει ένα σημαντικό μάθημα για σήμερα. Πρώτα μας δείχνει πως ακόμα κι ένας μικρός λαός, αν είναι ενωμένος και καθοδηγείται σωστά, μπορεί να νικήσει μια χώρα τόσο μεγάλη σαν τη Γαλλία και ένα στρατηγό τόσο μεγάλο όσο ο Ναπολέοντας.

Ανάλογη με την παράδοση των όπλων από τον Τουσέν, ήταν και το πέταγμα στον κάλαθο των αχρήστων, του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου. Εκείνου του ηρωικού ΟΧΙ που είπε ο Ελληνικός λαός, παρά την πίεση που του ασκήθηκε με κάθε τρόπο και από κάθε πλευρά.
Ανάλογο με το μέλλον του Τουσέν μπορεί να μην είναι το μέλλον του Αλέξη Τσίπρα, στις μέρες μας υπάρχουν σύγχρονα μέσα διαφυγής, ελικόπτερα.
Ανάλογη με την τύχη των σκλάβων, που τελικά μετά από σκληρό αγώνα απελευθερώθηκαν από τα δεσμά της δουλείας, δεν ξέρω αν θα είναι η τύχη του Ελληνικού Λαού, αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως ακόμα και μετά το πούλημα που υποστήκαμε, θα συνεχίσουμε να παλεύουμε, έστω και με κομμένα τα φτερά.
Από την άλλη και όπως έλεγαν οι παλιοί, ουδέν κακόν αμιγές καλού, έτσι και τώρα και όπως έγραψα στις 27 Ιουλίου, την επόμενη της ανακοίνωσης του δημοψηφίσματος: ήρθε η ώρα που ξεχωρίζουν οι άντρες από τα αγόρια και κάθε κατεργάρης πάει στον πάγκο του”.


Συνεχίζουμε, αγωνιζόμαστε και κάθε χτύπημα που δεχόμαστε μας κάνει πιο δυνατούς, κάθε μάχη μας κάνει πιο εμπειροπόλεμους και στην χειρότερη των περιπτώσεων, τουλάχιστον θα έχουμε προσπαθήσει.

VENCEREMOS ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s