Ο νεοφιλελές τσομπάνης.

Ο νεοφιλελεύθερος τσομπάνης.

Υπάρχει ένα είδους νεοφιλελεύθερου, ίσως το χειρότερο από όλα, είναι ο νεοφιλελεύθερος τσομπάνης. Ο τσομπάνης μας, έγινε νεοφιλελεύθερος τότε που έχτισε ένα ξενοδοχείο και την είδε μεγάλος επιχειρηματίας. Έκτοτε και επειδή ντρέπεται για την τσομπάνικη καταγωγή του, αυτοσυστήνεται σαν αγρότης ξενοδόχος, και λέει πως είναι φιλελεύθερος και όχι νεοφιλελεύθερος.

Ο τσομπάνης ξενοδόχος της ιστορίας μας, ασπάστηκε τον οικονομικό φιλελευθερισμό αρχικά, γιατί νόμισε πως αυτό το οικονομικό μοντέλο μιλούσε για ελευθερία έκφρασης, ελευθερία βούλησης, ελευθερία προς κάθε κατεύθυνση που θα ανύψωνε το άτομο, ήταν και λίγο ατομικιστής κι ακοινώνητος και αυτό με την ανύψωση του ατόμου τον ενθουσίασε από την πρώτη στιγμή. Αργότερα και μαθαίνοντας περισσότερα για τον φιλελευθερισμό, ίσως και διαβάζοντας λίγο Άνταμ Σμιθ, αντιλήφθηκε πως η μόνη ελευθερία που υποστήριζε η οικονομική του θεωρία, ήταν αυτή του μεγαλοεπιχειρηματία να πληρώνει όσο, όποτε και αν ήθελε, τους εργαζόμενους του, όπως και την ελευθερία του να μην πληρώνει εργοδοτικές και λοιπές ασφαλιστικές εισφορές για τις Βουλγάρες που έχει στο ξενοδοχείο του.

Ο τσομπάνης φίλος μας και νεοεπιχειρηματίας, με το τσομπάνικο μυαλό που έχει, όντας ενθουσιασμένος με τις ιδέες που είχαν οι Βρετανοί τσομπάνηδες, που έγιναν βιομήχανοι κατά την διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης, τις υιοθέτησε  άμεσα, και τις διακήρυττε με σθένος και ένταση, κατατροπώνοντας όποιους είχαν κάποια διαφορετική άποψη, με το επιχείρημα πως είναι παρασάλακοι. 

Φυσικά μέσα στο μυαλό του, ο οικονομικός φιλελευθερισμός ήταν κάτι που τον ευνοούσε και του έδινε μεγάλα περιθώρια επιχειρηματικής ανάπτυξης. Ας μπούμε για λίγο μέσα στο μυαλό του και ας σκεφτούμε και μεις σαν νεοφιλελεύθεροι τσομπάνηδες ξενοδόχοι. Ο τσομπάνης της ιστορίας μας, αυτό που πλέον επιθυμεί, είναι η επιστροφή στις εργασιακές σχέσεις της Βικτωριανής Αγγλίας, στις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που έχουμε γνωρίσει από τα βιβλία του Καρόλου Ντίκενς. Εργασία δηλαδή 18 ωρών, καμιά ασφαλιστική και ιατροφαρμακευτική κάλυψη, κανένα δικαίωμα στην ξεκούραση και στις άδειες,  ο μεγαλοεπιχειρηματίας να πληρώνει όσο και αν θέλει τον εργαζόμενο και αυτό ίσα για να τον κρατάει ζωντανό για να τον έχει στη δούλεψή του, όσο αυτός θα είναι ζωντανός, γιατί η σύνταξη στους απόμαχους της ζωής ήταν κάτι πέρα από κάθε φαντασία. Με αυτό τον τρόπο, μειώνοντας δηλαδή το εργατικό κόστος, πιστεύει πως θα έχει μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους, με άμεση συνέπεια την ανάπτυξη της επιχείρησής του. Αυτό το καθεστώς είναι αντίστοιχο της δουλοπαροικίας που ίσχυε κατά την εποχή της φεουδαρχίας. Αυτά ήξεραν οι τότε τσομπάνηδες που έγιναν βιομήχανοι αυτά έκαναν και μέσα στο τσομπάνικο μυαλό του νεοφιλελέ αγρότη ξενοδόχου μας, αυτά ακουστήκανε πολύ σωστά.

Το μεγάλο πρόβλημα του νεοφιλελεύθερου ήταν πως αυτή η ιδεολογία και η οικονομική πολιτική, είχαν  αποδειχτεί λανθασμένες και είχαν ανατραπεί μέσα από μαζικούς αγώνες της εργατικής τάξης, που πέτυχε και καθιέρωσε, τις οχτώ ώρες εργασίας, την δημιουργία ασφαλιστικών φορέων που φρόντιζαν για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη  και την συνταξιοδότηση των εργαζομένων, την συνταξιοδότηση για τους απόμαχους και τέλος, το σημαντικότερο από όλα, την δημιουργία των θεσμών και την υιοθέτηση των νομικών πλαισίων που επέβαλαν στους επιχειρηματίες τα παραπάνω, καθώς και τις απαραίτητες δομές ελέγχου, που τις ανέλαβε το κράτος. Έτσι λοιπόν, κατέστη αμέσως προφανές στον νεοφιλελέ τσομπάνη μας, πως ο πρώτος στόχος για την υλοποίηση και εφαρμογή, εκ νέου, του φιλελεύθερου μοντέλου της οικονομίας, εξού και νεοφιλελευθερισμός, ήταν ο περιορισμός των ρυθμίσεων υπέρ των εργατών, όπως οι συλλογικές συμβάσεις και ο κατώτερος μισθός, η δαιμονοποίηση των συνδικαλιστικών φορέων και η συρρίκνωση έως εξαφάνιση των θεσμών ελέγχου των εργοδοτών, όπως για παράδειγμα η επιθεώρηση εργασίας.

Κατορθώνοντας ο νεοφιλελές να καταργηθούν οι θεσμοί ελέγχου της εργοδοσίας, την οριοθέτηση του κατώτατου μισθού σε επίπεδα φιλοδωρήματος και της κατάργησης ουσιαστικά των ασφαλιστικών ταμείων, λόγω της μη πληρωμής των εισφορών και της συνεπακόλουθης αδυναμίας στην καταβολή των συντάξεων, ο τσομπάνης ξενοδόχος έχει την εντύπωση πως είναι έτοιμος να γίνει ο κυρίαρχος της αγοράς. Με το τσομπάνικο μυαλό του, υπολογίζει πως εφόσον δεν θα υπάρχουν πια οι μηχανισμοί που θα τον ελέγχουν, θα μπορεί να έχει στο ξενοδοχείο του τρεις Βουλγάρες, ανασφάλιστες, κακοπληρωμένες και όταν θα έρθει η ώρα για να τους πληρώσει αυτά τα ισχνά ημερομίσθια της ντροπής, θα το παίξει φραουλοπαραγωγός της Ηλίας, θα τσαμπουκαλευτεί τους υπαλλήλους του χωρίς να τιμωρηθεί και θα τα έχει όλα δικά του, και θα έχει τους σκλάβους του που θα του βγάζουν την δουλειά και δεν θα ξοδεύεται για να τους πληρώνει.

Όλα αυτά όπως είπαμε μέσα στο τσομπάνικο το κεφάλι του και με την τσομπάνικη την λογική του. Γιατί στον πραγματικό τον κόσμο, ποιος θα έρθει ρε καραγκιόζη για διακοπές στο ξενοδοχείο σου, όταν θα κοπεί και η τελευταία σύνταξη στον τελευταίο συνταξιούχο;
Ποιος εργαζόμενος θα έρθει το καλοκαίρι να παραθερίσει στο ξενοδοχείο σου, όταν αυτά που τον πληρώνεις εσύ και οι υπόλοιποι τσομπάνηδες επιχειρηματίες, δεν του φτάνουν καλά καλά για να ζήσει;
Ε καραγκιόζη, έχεις ποτέ σκεφτεί, ποιος θα έρθει στο ξενοδοχείο σου για διακοπές, αυτός που είναι μακροχρόνια άνεργος ή αυτός που πληρώνεις εσύ και οι του σιναφιού σου με 250 ευρά το μήνα;
Καραγκιόζη, ε καραγκιόζη, αλλά τσομπάνης ήσουνα και όσα ξενοδοχεία και αν χτίσεις, πάλι τσομπάνης θα παραμείνεις.

*Αποποίηση ευθύνης.
Ο
ι χαρακτήρες που αναφέρονται στο κείμενο είναι φανταστικοί και δεν αντιστοιχούν σε πραγματικά πρόσωπα, είναι όμως χαρακτηριστικές περιπτώσεις που πολύ πιθανά θα μπορούσαμε να τους συναντήσουμε στην πραγματική ζωή.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s