Κομμουνισμός στην πράξη

Ο καπιταλισμός στα λόγια κι ο κομμουνισμός στην πράξη, ή ψηφίστε μας για να μην σας πάρουν τα σπίτα οι κομμουνιστές.

Ας πούμε δυο λόγια περί καπιταλισμού και κομμουνισμού, καποιες βασικές αρχές τους και κάποιες από τις διαφορές τους.

Καπιταλισμός και βασικές αρχές.

Η κύρια αρχή του καπιταλισμού μοιάζει πολύ με την θεωρία της εξέλιξης. Επιτυχημένος είναι αυτός που κατορθώνει να επιβιώσει  παρόλες τις αντιξοότητες που θα του ρίξει η φύση. Έτσι διασφαλίζεται η επιβίωση του ικανότερου. Όποιος αποτυγχάνει δεν έχει μέλλον και εξαφανίζετε.

Αυτά στο μεγάλο οικοσύστημα της Φύσης. Στο οικοσύστημα της οικονομίας αν κάποιος άνθρωπος έχει την ιδέα, το σχέδιο, το προϊόν, εξασφαλίσει το κεφάλαιο (capital) που είναι απαραίτητο για την υλοποίησή της και εργαστεί σκληρά για αυτό τον σκοπό τότε έχει αρκετές πιθανότητες επιτυχίας. Οι πιθανότητές του εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες με βασικότερο από όλους  την αρχική ιδέα. Αν αυτή η ιδέα, το σχέδιο ή προϊόν δεν γνωρίσει την αποδοχή κάποιου τμήματος της κοινωνίας και της οικονομίας κρίνεται σαν αποτυχημένη πάει στο μεγάλο νεκροταφείο των αποτυχημένων ιδεών και από δώ παν κι οι άλλοι, πάμε και μεις παρακάτω. Κλαίμε και στενοχωριέμαστε για το κεφάλαιο, τον κόπο και χρόνο που ξοδέψαμε αλλά δεν συνεχίζουμε να σπαταλιώμαστε σε ένα αποτυχημένο σχέδιο. Ρισκάραμε και αποτύχαμε, αλλά αυτή είναι η ζωή μαθαίνουμε από τις αποτυχίες και εξελισόμαστε.

Στον καπιταλισμό τον κύριο λόγο έχει η ατομική πρωτοβουλία. Το άτομο είναι αυτό που παίρνει όλα τα ρίσκα γιαυτό και  σε περίπτωση επιτυχίας παίρνει και τα κέρδη, αλλά σε περίπτωση αποτυχίας παίρνει το μπούλο. Η υπόλοιπη κοινωνία και η οικονομία εφόσον δεν είχε συμμετοχή στο αρχικό ρίσκο, δεν έχει δικαιώματα στην επιτυχία αλλά και καμιά υποχρέωση στις ζημιές, Αυτές βαρύνουν αποκλειστικά όλους όσους μπλέχτηκαν με κάποιο τρόπο στην υλοποίηση  της παραπάνω ιδέας. Οποιαδήποτε προσπάθεια μετακίνησης της ζημιάς ή των κερδών σε τμήματα της οικονομίας που δεν είχαν κάποια σχέση με το σχέδιο, μας οδηγεί στο σύστημα του κομμουνισμού.

Κομμουνισμός και βασικές αρχές.

Στον κομμουνισμό βλέπουμε  περισσότερο μια οργάνωση της οικονομίας που φέρνει  στο μοντέλο μιας κυψέλης μελισσών.  Δεν υπάρχει ατομική προσπάθεια και διάκριση, τα όποια ρίσκα τα παίρνουν όλα τα μέλη, που μοιράζονται μεταξύ τους τα κέρδη ή υπομένουν τις αποτυχίες. Για όσους δεν γνωρίζουν, η βασίλισσα δεν έχει καμιά εξουσία, οι μελισσάδες δεν την αποκαλούν βασίλισσα αλλά μάνα.

Στην οικονομία μας τώρα και στην κοινωνία και σε καθαρά θεωρητικό επίπεδο γιατί ο κομμουνισμός δεν εφαρμόστηκε ποτέ στην πράξη.
Εδώ ατομική προσπάθεια και πρωτοβουλία δεν υπάρχει. Όπως δεν υπάρχουν τα μέσα και οι δυνατότητες για να εφαρμόσει κάποιος την όποια ιδέα πιθανόν να έχει. Η κοινωνία και μόνο αυτή, έχει τη δυνατότητα να υλοποιήσει ένα σχέδιο που κρίνει πως είναι ωφέλιμο για την ίδια και πιθανόν και για τα μέλη της. Έτσι λοιπόν η κοινωνία αποφασίζει τι θα σπουδάσει το κάθε μέλος με τι θα ασχοληθεί και με ποιό τρόπο γενικά θα είναι ωφέλιμος για το κοινό καλό. Εκεί δεν μετράει το τι θέλω εγώ, τι μου αρέσει να κάνω σττην και με την ζωή μου, αυτό είναι καπιταλισμός είπαμε.

Αυτό το σύστημα έχει τα καλά του, έχει και τα κακά του. Ας εξετάσουμε κάποια από αυτά.
Στον κομμουνισμό η κοινωνία σαν σύνολο είναι υπεύθυνη για την ευημερία των μελών που την αποτελούν καθώς και για  και την πρόοδο της ίδιας. Να  σας δώσω ένα παράδειγμα.
Η κοινωνία έχει την άποψη πως φτιάχνοντας ένα ιχθυοτροφείο θα λυθεί το πρόβλημα διατροφής μιας συγκεκριμένης περιοχής. Έτσι θα ξεκινήσουν οι επιστήμονες, που η ίδια εκπαίδευσε για αυτόν το λόγο και θα μελετήσουν που και πως θα γίνει πραγματικότητα το ιχθυοτροφείο. Στη συνέχεια θα αναλάβουν οι μηχανικοί και οι μάστορες να κάνουν τα σχέδια πράξη και στο τέλος θα πιάσουν δουλειά αυτοί που θα είναι υπεύθυνοι για την καλή του λειτουργία. Όλα όσα χρειάστηκαν τα παρείχε η κοινωνία σαν σύνολο με τον ένα τρόπο ή τον άλλο. Η κοινωνία έβαλε όλα τα έξοδα για την κατασκευή είτε με τη μορφή φόρων είτε με κάποια άλλη μορφή και πάντα σύμφωνα με τον τρόπο που έχει αποφασίσει η ίδια. Αν  η ιδέα του ιχθυοτροφείου αποδειχτεί πως ήταν καλή και η υλοποίησή της σωστή τότε τα κέρδη ανήκουν σε όλα τα μέλη της καθώς θα έχουν φτηνό ψαράκι να τρώνε ή θα παίρνουν ένα μέρος των κερδών με τη μορφή χρήματος. Αν η ιδέα και η υλοποίησή της είναι αποτυχίες τότε το σύνολο της κοινωνίας θα έχει ζημιωθεί και αν αυτή η επιχείρηση συνεχίσει να λειτουργεί τότε όλη η κοινωνία θα πληρώνει τη ζημιά. Και αυτό μπορεί να συμβεί γιατί στην περίπτωση που θα έχει κέρδη τότε θα τα μοιραστεί και αυτά.

Οικονομία στην πράξη.

Για να δούμε και τι συμβαίνει πραγματικά στην οικονομία τον τελευταίο καιρό.

Καταρχάς το οικονομικό μας σύστημα είναι ο καπιταλισμός. Όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται κάποιοι που δηλώνουν μάλιστα και υπέρμαχοι του ανόθευτου καπιταλισμού. Αυτό σημαίνει πως αν μια επιχείρηση που έχει κάποιο σχέδιο για την ανάπτυξή της, πάρει τα ανάλογα ρίσκα και γνωρίσει επιτυχία, τότε θα μοιράσει τα κέρδη που αναλογούν σε κάθε μέτοχό της. Αν γνωρίσει αποτυχία οι ζημιές θα  είναι αποκλειστικά των μετόχων της και κανενός άλλου. Καπιταλισμός σημαίνει ρίσκο και μέσα στο ρίσκο είναι και η χασούρα.  Αν η χασούρα είναι πολύ μεγάλη υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα η επιχείρηση να βαρέσει κανόνι και όσοι επένδυσαν πάνω της να χάσουν. Λογικό και φυσιολογικό, είπαμε πως ο ικανός είναι αυτός που επιβιώνει στην ελεύθερη οικονομία του καπιταλισμού. Αν αυτή η επιχείρηση ζητήσει και επιβάλει με κάποιο τρόπο την συμμετοχή της κοινωνίας στις απώλειες που αυτή καταγράφει τότε δεν έχουμε καπιταλισμό αλλά πηγαίνουμε προς τον κομμουνισμό.

Με βάση όσα είπαμε παραπάνω και όσα βλέπουμε να συμβαίνουν στην οικονομία μας καταλήγουμε στο συμπέρασμα ζούμε σε μια κομμουνιστική κοινωνία και οι κυβερνώντες είναι κομμουνιστές. Και ορίστε οι αποδείξεις .
Έχουμε ένα τραπεζικό σύστημα που όλες του οι τράπεζες έχοντας κάνει λάθος κινήσεις και επενδύσεις, έχουν χρεωκοπήσει παταγωδώς. Αν το οικονομικό μας σύστημα ήταν ο καπιταλισμός, όλες αυτές οι τράπεζες θα είχαν κάνει ότι και κάθε χρεωκοπημένη επιχείρηση, θα έβαζε λουκέτο και όποιος έχασε έχασε end of story. Αυτο όμως που ζούμε είναι πολύ διαφορετικό και φέρνει σε κομμουνισμό.

Οι χρεωκοπημένες τράπεζες ενισχύονται συνέχεια και χωρίς διακοπή από όλους εμάς που αποτελούμε την κοινωνία. Τα τελευταία χρόνια έχουμε σαν κοινωνία δανειστεί ένα σκασμό λεφτά για να μπαλώσουμε τις ζημιές κάποιων ιδιωτικών επιχειρήσεων, Πόσο καπιταλιστικό είναι αυτό και πόσο κομμουνιστικό? Μάλλον κομμουνιστικό θα το έλεγα, όπως και οι κυβερώντες που είναι κομμουνιστές στην πράξη. Αλλιώς θα άφηναν τις χρεωκοπημένες τράπεζες απλά να πεθάνουν όπως γίνεται με τους αποτυχημένους στο καπιταλιστικό σύστημα.

Ψηφίστε μας, αλλιώς οι κομμουνιστές θα σας πάρουν τα σπίτια.

Τέτοια σας έλεγαν και τους πιστέψατε, αλλά επειδή είναι αδύνατο να αποφύγεις το πεπρωμένο τελικά οι κομμουνιστές θα σας πάρουν τα σπίτια. Φυσικά αυτοί δεν έχουν τον Μαρξ και τον Στάλιν σαν εικόνισμα στα γραφεία τους, αλλά τον Κέϋνς και τον Χάγιεκ και δεν αυτοαποκαλούνται κομμουνιστές αλλά φιλελεύθεροι, νεοφιλελεύθεροι και διάφορα άλλα καπιταλιστικά παρακλάδια. Η ουσία είναι πως είναι κομμουνιστές στα έργα. Και αφου τους ψηφίσατε μπορείτε και να τους λουστείτε πλέον και οι φόβοι σας θα γίνουν,  πραγματικότητα γιατί  κομμουνιστές θα σας πάρουν τα σπίτια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s